แคลมป์สำหรับชิ้นงานพลาสติก เลือกแรงกดอย่างไรไม่ให้เสียรูป

พลาสติกเป็นวัสดุที่มีความหลากหลายมาก ตั้งแต่พลาสติกเนื้อนิ่มอย่าง PE และ PP ไปจนถึงพลาสติกวิศวกรรมที่มีความแข็งและคงรูปได้ดี เช่น POM, Nylon หรือ ABS การเลือกแคลมป์สำหรับชิ้นงานพลาสติกจึงไม่สามารถพิจารณาจากขนาดชิ้นงานเพียงอย่างเดียวได้

ปัญหาที่พบได้บ่อยคือผู้ใช้งานเลือกแคลมป์จับชิ้นงานจากค่ากำลังจับสูงสุด แล้วตั้งแรงกดมากเกินความจำเป็น ผลที่ตามมาอาจเป็นรอยบุบ ชิ้นงานโก่ง ผนังพลาสติกยุบ เกิดรอยขาวจากความเค้น หรือแตกร้าวบริเวณขอบ โดยเฉพาะชิ้นงานบาง ชิ้นงานกลวง และชิ้นงานที่ผ่านการทำสีหรือขัดผิวมาแล้ว

หลักสำคัญจึงไม่ใช่การจับให้แน่นที่สุด แต่เป็นการใช้แรงกดต่ำที่สุดที่ยังทำให้ชิ้นงานไม่เคลื่อนตัวระหว่างกระบวนการผลิต

เลือกแรงกดแคลมป์สำหรับพลาสติกอย่างไร

การจับชิ้นงานพลาสติกไม่ให้เสียรูปควรเลือกแคลมป์ที่ปรับระยะและแรงกดได้ ใช้หน้าสัมผัสกว้างร่วมกับแผ่นรองยางหรือโพลียูรีเทน และวางจุดกดให้ตรงกับฐานรองรับ เริ่มทดลองจากแรงต่ำแล้วเพิ่มทีละน้อยจนชิ้นงานไม่ขยับ หากเป็นชิ้นงานบางหรือกลวง ควรใช้หลายจุดจับที่แรงต่ำแทนการใช้แคลมป์ตัวเดียวกดแรง และต้องทดสอบการจับค้างตามเวลาผลิตจริงก่อนนำไปใช้งาน

ทำไมชิ้นงานพลาสติกจึงเสียรูปจากแรงกดได้ง่าย

พลาสติกจำนวนมากมีความแข็งและความต้านทานการกดต่ำกว่าโลหะ เมื่อรับแรงจากปลายแคลมป์ พื้นผิวจึงสามารถยุบตัวหรือเปลี่ยนรูปได้ง่าย โดยเฉพาะเมื่อแรงทั้งหมดรวมอยู่ในพื้นที่สัมผัสขนาดเล็ก

นอกจากแรงกดแล้ว “เวลา” และ “อุณหภูมิ” ยังมีผลต่อการเสียรูปด้วย พลาสติกบางชนิดอาจดูปกติทันทีหลังล็อกแคลมป์ แต่เมื่อจับค้างไว้เป็นเวลานานจะเกิดการคืบตัวหรือ Creep ทำให้ชิ้นงานค่อย ๆ ยุบหรือเปลี่ยนขนาด แม้ไม่ได้เพิ่มแรงกดก็ตาม

ปัจจัยหลักที่ทำให้ชิ้นงานเสียรูปประกอบด้วย

ใช้แรงกดสูงเกินความจำเป็น
ปลายกดมีขนาดเล็ก ทำให้แรงกระจุกตัวอยู่จุดเดียว
กดบริเวณที่ไม่มีฐานรองรับด้านล่าง
จับบริเวณผนังบางหรือส่วนที่เป็นโพรง
ปลายกดเอียงและสัมผัสชิ้นงานไม่เต็มหน้า
จับชิ้นงานค้างไว้นานเกินไป
อุณหภูมิของชิ้นงานหรือพื้นที่ทำงานสูง
ใช้แผ่นรองที่แข็งหรือมีเศษวัสดุติดอยู่
วางแคลมป์ใกล้ขอบ รูเจาะ หรือมุมชิ้นงานมากเกินไป

แรงกดของแคลมป์สัมพันธ์กับพื้นที่สัมผัสอย่างไร

หลักการพื้นฐานคือ เมื่อใช้แรงเท่าเดิมแต่พื้นที่สัมผัสเล็กลง แรงกดต่อพื้นที่จะเพิ่มขึ้น จึงมีโอกาสทำให้ชิ้นงานบุบหรือเกิดรอยมากขึ้น

สามารถพิจารณาอย่างง่ายได้ว่า

ความดันบนชิ้นงาน = แรงกด ÷ พื้นที่สัมผัส

ตัวอย่างเช่น แคลมป์สองตัวสร้างแรงกดเท่ากัน แต่ตัวแรกใช้ปลายกดขนาดเล็ก ส่วนอีกตัวใช้แผ่นกระจายแรงขนาดใหญ่ แคลมป์ที่มีพื้นที่สัมผัสกว้างกว่าจะลดความดันเฉพาะจุดและมีโอกาสทำให้พลาสติกเสียรูปน้อยกว่า

อย่างไรก็ตาม สูตรนี้เป็นเพียงหลักในการพิจารณาเบื้องต้น เพราะสภาพจริงยังขึ้นอยู่กับรูปทรงชิ้นงาน ความแข็งของแผ่นรอง อุณหภูมิ ระยะเวลาจับ และตำแหน่งฐานรองรับด้วย

ตารางเปรียบเทียบความเสี่ยงของพลาสติกแต่ละประเภท

ประเภทพลาสติก	ลักษณะทั่วไป	ความเสี่ยงเมื่อจับแน่นเกินไป	แนวทางการจับ
PE / HDPE	ค่อนข้างนิ่มและยืดหยุ่น	ยุบตัว บิด หรือเกิดการคืบเมื่อจับนาน	ใช้พื้นที่กดกว้างและแรงต่ำ
PP	น้ำหนักเบาและยืดหยุ่น	ผนังบางยุบหรือเสียรูปได้ง่าย	เพิ่มฐานรองและแบ่งหลายจุดจับ
ABS	แข็งและขึ้นรูปง่าย	เกิดรอยบุบหรือรอยขาวจากความเค้น	ใช้แผ่นรองเรียบและหลีกเลี่ยงการกดใกล้มุม
PVC	มีหลายระดับความแข็ง	ยุบ ร้าว หรือผิดรูป โดยเฉพาะชิ้นงานกลวง	รองรับด้านในหรือกดตรงตำแหน่งโครงสร้าง
Acrylic / PMMA	ผิวสวยแต่ค่อนข้างเปราะ	ร้าว บิ่น หรือเกิดรอยขาวรอบจุดกด	ใช้แผ่นรองนุ่ม พื้นที่กว้าง และแรงต่ำมาก
Polycarbonate	เหนียวและทนแรงกระแทก	เกิดรอยกดหรือความเค้นตกค้าง	หลีกเลี่ยงปลายกดเล็กและการจับค้างนาน
POM	แข็งและคงขนาดได้ดี	ผิวเป็นรอยหรือชิ้นงานเลื่อนจากผิวลื่น	ใช้แผ่นรองเพิ่มแรงเสียดทาน
Nylon	เหนียวและทนการสึก	ขนาดเปลี่ยนจากแรง ความร้อน และความชื้น	ทดสอบในสภาพแวดล้อมใกล้เคียงงานจริง
พลาสติกเสริมใยแก้ว	แข็งกว่าพลาสติกทั่วไป	แตกหรือบิ่นบริเวณขอบและรูเจาะ	กดห่างจากขอบและใช้ฐานรองแข็งแรง

ตารางนี้ใช้เป็นแนวทางเบื้องต้น ไม่ควรนำไปกำหนดแรงกดตายตัว เพราะพลาสติกชื่อเดียวกันอาจมีเกรด ส่วนผสม ความหนา และกระบวนการผลิตแตกต่างกัน

เลือกแคลมป์แบบไหนสำหรับชิ้นงานพลาสติก

Toggle Clamp

Toggle Clamp เหมาะกับงาน Jig, Fixture และงานผลิตซ้ำ เพราะสามารถจับและปลดชิ้นงานได้รวดเร็ว อีกทั้งยังตั้งระยะปลายกดให้เหมือนกันในแต่ละรอบได้

สำหรับพลาสติกควรเลือกรุ่นที่ปรับตำแหน่ง Spindle ได้ และสามารถติดตั้งปลายกดแบบยาง นีโอพรีน หรือโพลียูรีเทน เพื่อช่วยเพิ่มพื้นที่สัมผัสและลดรอยกด

Quick-Grip Clamp

เหมาะกับงานประกอบ งานติดกาว และงานที่ไม่ต้องรับแรงจากเครื่องมือสูงมาก จุดเด่นคือควบคุมแรงด้วยมือได้ง่าย แต่ควรระวังการบีบซ้ำหลายครั้งจนแรงสูงเกินไป

C-Clamp และ F-Clamp

สามารถใช้กับพลาสติกได้ แต่ต้องมีแผ่นรองทั้งด้านปลายสกรูและด้านโครงแคลมป์ ไม่ควรให้โลหะสัมผัสกับชิ้นงานโดยตรง และควรหมุนสกรูเพียงเท่าที่ทำให้ชิ้นงานอยู่กับที่

Pneumatic Clamp

เหมาะกับสายการผลิตที่ต้องการจังหวะการจับสม่ำเสมอ สามารถควบคุมแรงผ่านแรงดันลมได้ แต่ต้องติดตั้งตัวปรับแรงดันและทดสอบกับชิ้นงานจริง ไม่ควรใช้แรงดันจากระบบหลักโดยไม่มีการควบคุม

ปากกาจับชิ้นงาน

หากต้องจับพลาสติกด้วยปากกาจับชิ้นงาน ควรติดตั้ง Soft Jaw ที่มีผิวเรียบและเข้ากับรูปทรงชิ้นงาน สำหรับท่อหรือชิ้นงานกลมควรทำปากจับโค้งแทนการบีบด้วยปากจับแบนโดยตรง

ตารางเลือกแคลมป์ตามรูปแบบงาน

ลักษณะงาน	แคลมป์ที่เหมาะสม	วิธีลดการเสียรูป
งานประกอบทั่วไป	Quick-Grip หรือ F-Clamp	ใช้แผ่นรองและขันเพียงพอให้ชิ้นงานไม่เลื่อน
งานเจาะพลาสติก	Toggle Clamp หรือปากกาจับงาน	วาง Locator รับแรงด้านข้างและกดใกล้ฐานรอง
งานตัดหรือกัด	Toggle Clamp บน Fixture	เพิ่มจุดหยุดรับแรงตัดแทนการเพิ่มแรงกด
งานติดกาว	F-Clamp หรือ Quick-Grip	กระจายแรงตลอดแนวและตรวจไม่ให้กาวถูกบีบออกหมด
งานผลิตจำนวนมาก	Pneumatic Clamp หรือ Toggle Clamp	กำหนดระยะกดและแรงให้ทำซ้ำได้
ท่อพลาสติก	แคลมป์รูปตัว V หรือปากจับโค้ง	เพิ่มตัวรองภายในหากผนังท่อบาง
แผ่นพลาสติกบาง	Toggle Clamp หลายจุด	ใช้หลายจุดกดแรงต่ำและมีฐานรองเต็มพื้นที่
ชิ้นงานผิวเงา	แคลมป์พร้อมแผ่นรองสะอาด	ห้ามลากแผ่นรองผ่านผิวและทำความสะอาดทุกครั้ง

วิธีเลือกแรงกดโดยไม่ต้องเดาค่าจากความรู้สึก

การกำหนดแรงกดไม่ควรเริ่มจากค่ากำลังจับสูงสุดของแคลมป์ แต่ควรเริ่มจากแรงที่เกิดขึ้นในกระบวนการ เช่น แรงจากการเจาะ การตัด การกัด การประกอบ หรือการดึงชิ้นงานออกจากตำแหน่ง

Fixture ที่ออกแบบดีควรมี Locator หรือจุดหยุดช่วยรับแรงในแนวด้านข้าง ส่วนแคลมป์ทำหน้าที่กดให้ชิ้นงานแนบกับฐาน หากให้แคลมป์รับแรงทุกทิศทางเพียงอย่างเดียว ผู้ใช้งานมักต้องเพิ่มแรงกดมากเกินความจำเป็น

แนวทางกำหนดแรงกดมีดังนี้

ตรวจสอบทิศทางแรงที่เกิดจากกระบวนการ
เพิ่ม Locator หรือ Stopper เพื่อรับแรงด้านข้าง
วางฐานรองใต้ตำแหน่งที่จะกด
เลือกหน้าสัมผัสให้กว้างพอ
เริ่มทดลองจากแรงต่ำ
เพิ่มแรงทีละน้อยจนชิ้นงานไม่เคลื่อน
ตรวจรอยกดและขนาดหลังปลดแคลมป์
ทดสอบการจับค้างตามเวลาผลิตจริง
บันทึกค่าหรือระยะตั้งสำหรับใช้ซ้ำ

หากไม่สามารถวัดแรงโดยตรงได้ สามารถใช้ระยะการกดของ Spindle ตำแหน่งนอตล็อก หรือค่าความดันลมเป็นค่าควบคุมกระบวนการแทนได้ แต่ต้องยืนยันผลกับชิ้นงานจริงก่อน

ตำแหน่งกดสำคัญพอ ๆ กับแรงกด

แม้ใช้แรงต่ำ แต่หากวางแคลมป์ผิดตำแหน่ง ชิ้นงานก็ยังเสียรูปได้ จุดกดที่เหมาะสมควรตรงกับฐานรองหรือบริเวณที่มีโครงสร้างแข็งแรงอยู่ด้านล่าง

บริเวณที่ควรหลีกเลี่ยง ได้แก่

กลางแผ่นพลาสติกที่ไม่มีฐานรอง
ผนังของชิ้นงานกลวง
ใกล้ขอบหรือมุมที่บาง
ใกล้รูเจาะหรือร่องบาก
แนวเชื่อมพลาสติก
บริเวณที่มีความหนาเปลี่ยนอย่างรวดเร็ว
พื้นผิวโชว์หรือจุดที่ต้องรักษาความเงา

หากหลีกเลี่ยงไม่ได้ ควรเพิ่มแผ่นกระจายแรง ทำฐานรองเฉพาะรูป หรือเสริมตัวรองรับชั่วคราวไว้ด้านในชิ้นงาน

เลือกแผ่นรองหน้ากดแบบไหนดี

วัสดุแผ่นรอง	จุดเด่น	เหมาะกับงาน
นีโอพรีน	ยืดหยุ่นและช่วยลดรอยกด	งานทั่วไปและ Toggle Clamp
โพลียูรีเทน	ทนการสึกและคืนรูปได้ดี	งานผลิตซ้ำ
ยางเรียบ	เพิ่มแรงเสียดทานได้ดี	พลาสติกผิวลื่น
ไนลอน	ผิวเรียบและคงรูปได้ดี	งานที่ต้องการตำแหน่งแม่นยำ
ซิลิโคน	นุ่มและรองรับพื้นผิวได้ดี	ชิ้นงานผิวเงาหรืองานแรงต่ำ
Soft Jaw ขึ้นรูปเฉพาะ	รองรับรูปทรงได้เต็มพื้นที่	ท่อ ชิ้นงานโค้ง และชิ้นงานกลวง

แผ่นรองที่นิ่มเกินไปอาจทำให้ชิ้นงานขยับระหว่างการทำงาน ส่วนแผ่นรองที่แข็งเกินไปอาจป้องกันรอยไม่ได้ดีพอ จึงควรเลือกให้สมดุลระหว่างความมั่นคงกับการกระจายแรง

วิธีใช้แคลมป์จับพลาสติกไม่ให้เสียรูป

ขั้นที่ 1 ตรวจสอบชนิดและรูปทรงของพลาสติก

ระบุชนิดพลาสติก ความหนา จุดกลวง จุดที่เป็นผิวโชว์ และตำแหน่งซึ่งสามารถรับแรงได้ หากไม่ทราบเกรดวัสดุ ควรถือว่าเป็นชิ้นงานไวต่อแรงไว้ก่อน

ขั้นที่ 2 ทำความสะอาดจุดสัมผัส

เช็ดชิ้นงาน ปลายกด และแผ่นรองให้ไม่มีเศษพลาสติก ผงตัด น้ำมัน หรือเศษโลหะ เพราะสิ่งเหล่านี้สามารถทำให้เกิดรอยได้แม้ใช้แรงต่ำ

ขั้นที่ 3 เพิ่มฐานรองใต้จุดกด

จัดให้ตำแหน่งกดตรงกับฐาน Fixture หากเป็นท่อหรือชิ้นงานกลวง ให้ใช้ฐานรูปตัว V ปากจับโค้ง หรือตัวรองด้านในเพื่อป้องกันผนังยุบ

ขั้นที่ 4 เพิ่มพื้นที่สัมผัส

ติดแผ่นรองยาง นีโอพรีน โพลียูรีเทน หรือ Soft Jaw ให้หน้ากดสัมผัสชิ้นงานเต็มหน้าและไม่กดด้วยขอบ

ขั้นที่ 5 เริ่มจากแรงต่ำ

ล็อกแคลมป์ด้วยแรงต่ำก่อน แล้วทดลองขยับชิ้นงานด้วยแรงใกล้เคียงกับการทำงานจริง หากยังเลื่อนจึงค่อยเพิ่มแรงทีละน้อย

ขั้นที่ 6 ตรวจสอบการเสียรูป

ดูแนวผิว ความเรียบ รอยบุบ รอยขาว และระยะของชิ้นงานขณะยังถูกจับ หากใช้ในงานที่ต้องการความแม่นยำ ควรวัดขนาดก่อนและหลังจับด้วย

ขั้นที่ 7 ทดสอบกระบวนการจริง

ทดลองเจาะ ตัด หรือประกอบกับชิ้นงานตัวอย่าง ตรวจสอบว่าชิ้นงานไม่เคลื่อนและไม่เสียรูป ก่อนกำหนดค่าการจับสำหรับการผลิตจริง

ขั้นที่ 8 ทดสอบระยะเวลาจับค้าง

หากกระบวนการต้องจับชิ้นงานนาน ควรทดลองตามเวลาจริง เพราะพลาสติกอาจเกิดการคืบตัวแม้แรงกดไม่สูงมาก

สัญญาณว่าใช้แรงกดมากเกินไป

เกิดรอยบุบตรงตำแหน่งปลายกด
ผิวพลาสติกมีรอยขาวหรือสีเปลี่ยน
แผ่นพลาสติกโก่งขึ้นระหว่างจุดจับ
ผนังท่อหรือกล่องพลาสติกยุบ
ชิ้นงานคืนรูปช้าหลังปลดแคลมป์
ขนาดชิ้นงานเปลี่ยนขณะถูกจับ
เกิดรอยร้าวบริเวณขอบหรือรูเจาะ
แผ่นรองยุบจนปลายโลหะเกือบสัมผัสชิ้นงาน

หากพบอาการเหล่านี้ ควรลดแรงกด เพิ่มพื้นที่สัมผัส ย้ายจุดกด หรือเพิ่มฐานรอง ไม่ควรแก้ด้วยการเปลี่ยนไปใช้แผ่นรองที่นิ่มขึ้นเพียงอย่างเดียว

ข้อผิดพลาดที่พบได้บ่อย

เลือกแคลมป์จากแรงจับสูงสุด

ค่ากำลังจับสูงบอกถึงขีดความสามารถของแคลมป์ แต่ไม่ได้หมายความว่าต้องใช้แรงทั้งหมดกับทุกชิ้นงาน สำหรับพลาสติก แคลมป์ที่ปรับแรงและระยะได้เหมาะสมมักมีประโยชน์กว่ารุ่นที่มีกำลังจับสูงเกินงาน

ใช้แคลมป์ตัวเดียวกดแรง

สำหรับแผ่นขนาดใหญ่ การใช้หลายจุดจับที่แรงต่ำช่วยกระจายแรงได้ดีกว่าแคลมป์ตัวเดียวที่กดแรงบริเวณกลางชิ้นงาน

ไม่คำนึงถึงความร้อน

พลาสติกจะอ่อนตัวลงเมื่ออุณหภูมิสูงขึ้น แรงที่ใช้ได้ดีในห้องปรับอากาศอาจทำให้ชิ้นงานเสียรูปเมื่อใช้งานใกล้เครื่องจักร เตาอบ หรือกระบวนการที่สร้างความร้อน

ไม่ตรวจแผ่นรอง

แผ่นรองที่แข็ง แตก หรือมีเศษวัสดุฝังอยู่สามารถสร้างรอยบนผิวพลาสติกได้ จึงควรตรวจและทำความสะอาดเป็นส่วนหนึ่งของขั้นตอนก่อนเริ่มงาน

เช็กลิสต์ก่อนเริ่มผลิต

ทราบชนิดและความหนาของพลาสติก
ตรวจสอบบริเวณผนังบางและพื้นที่กลวงแล้ว
จุดกดมีฐานรองอยู่ด้านล่าง
Locator รับแรงด้านข้างได้
หน้ากดและแผ่นรองสะอาด
พื้นที่สัมผัสกว้างเพียงพอ
เริ่มตั้งแรงจากระดับต่ำ
ไม่มีรอยบุบ รอยขาว หรือการโก่ง
ผ่านการทดลองกระบวนการจริง
ผ่านการทดสอบจับค้างตามเวลาจริง
บันทึกค่าหรือระยะตั้งของแคลมป์แล้ว

สรุป

การเลือกแคลมป์สำหรับชิ้นงานพลาสติกต้องพิจารณาร่วมกันทั้งชนิดวัสดุ ความหนา รูปทรง พื้นที่สัมผัส ตำแหน่งฐานรอง อุณหภูมิ และระยะเวลาจับ ไม่ควรตัดสินจากกำลังจับสูงสุดของแคลมป์เพียงอย่างเดียว

แนวทางที่ปลอดภัยคือใช้แรงกดต่ำที่สุดที่ยังควบคุมชิ้นงานได้ เพิ่มพื้นที่สัมผัสด้วยแผ่นรอง วางจุดกดให้ตรงกับฐาน Fixture และใช้ Locator ช่วยรับแรงจากกระบวนการ หากเป็นชิ้นงานบางหรือกลวง ควรแบ่งเป็นหลายจุดจับแรงต่ำหรือทำฐานรองให้เข้ากับรูปทรง

สำหรับงานผลิตซ้ำ สามารถเลือกใช้ Toggle Clamp ที่ปรับระยะปลายกดได้ เพื่อควบคุมตำแหน่งและแรงจับให้สม่ำเสมอ ผู้ใช้งานสามารถดู แคลมป์จับชิ้นงาน CLAMPTEK, DESTACO, และแคลมป์จับชิ้นงานสำหรับงานอุตสาหกรรม แล้วเปรียบเทียบรูปแบบการติดตั้ง ระยะเปิด และกำลังจับให้เหมาะกับงาน

หากยังไม่แน่ใจว่าควรเลือกรุ่นใด ควรเตรียมข้อมูลชนิดพลาสติก ขนาด ความหนา รูปทรง กระบวนการผลิต และทิศทางแรงที่เกิดขึ้น เพื่อให้ผู้จำหน่ายช่วยประเมินได้แม่นยำขึ้น

คำถามที่พบบ่อย

พลาสติกแต่ละชนิดใช้แรงกดเท่ากันได้หรือไม่

ไม่ได้ เพราะพลาสติกแต่ละชนิดมีความแข็ง ความยืดหยุ่น และความต้านทานการคืบแตกต่างกัน แม้เป็นพลาสติกชนิดเดียวกัน ความหนา รูปทรง และส่วนผสมก็ทำให้รับแรงได้ไม่เท่ากัน จึงต้องทดลองกับชิ้นงานจริง

ควรตั้งแรงกดแคลมป์สำหรับพลาสติกเท่าไร

ไม่มีค่ากลางที่ใช้ได้กับพลาสติกทุกชนิด ควรเริ่มจากแรงต่ำที่สุด แล้วเพิ่มทีละน้อยจนชิ้นงานไม่เคลื่อนตัวระหว่างกระบวนการ โดยต้องไม่มีรอยบุบ รอยขาว การโก่ง หรือขนาดเปลี่ยน

Toggle Clamp ใช้จับชิ้นงานพลาสติกได้หรือไม่

ใช้ได้และเหมาะกับงานผลิตซ้ำ แต่ควรเลือกรุ่นที่ปรับ Spindle ได้ ใช้ปลายกดแบบอ่อน และตั้งระยะกดให้พอดี ไม่ควรกดชิ้นงานจนแขนแคลมป์หรือชิ้นงานเกิดการโก่ง

จับท่อพลาสติกอย่างไรไม่ให้ยุบ

ควรใช้ปากจับโค้งหรือฐานรูปตัว V เพื่อกระจายแรงรอบผิวท่อ หากผนังบางมาก ควรเพิ่มตัวรองรับด้านใน และใช้หลายจุดจับที่แรงต่ำแทนการบีบแรงเพียงจุดเดียว

ทำไมพลาสติกเสียรูปหลังจับไว้นาน

พลาสติกสามารถเกิดการคืบตัวหรือ Creep เมื่อรับแรงต่อเนื่อง โดยเฉพาะในสภาพอุณหภูมิสูง ชิ้นงานจึงอาจค่อย ๆ ยุบหรือเปลี่ยนขนาดแม้ไม่ได้เพิ่มแรงแคลมป์

แผ่นรองที่นิ่มที่สุดป้องกันการเสียรูปได้ดีที่สุดหรือไม่

ไม่เสมอไป แผ่นรองที่นิ่มเกินไปอาจยุบตัว ทำให้ชิ้นงานขยับหรือตำแหน่งคลาดเคลื่อน ควรเลือกวัสดุที่ช่วยกระจายแรงแต่ยังมีความแข็งเพียงพอสำหรับควบคุมชิ้นงาน

ถ้าชิ้นงานยังขยับควรเพิ่มแรงกดทันทีหรือไม่

ไม่ควรเพิ่มทันที ควรตรวจสอบ Locator ฐานรอง ทิศทางแรง และจำนวนจุดจับก่อน เพราะการเพิ่มแรงอาจทำให้พลาสติกเสียรูปโดยไม่สามารถหยุดการเคลื่อนตัวในทิศทางที่ต้องการได้